Ιστορία – Μαρώνειος Δρόμος

Μαρώνεια

Η Μαρώνεια βρίσκεται στον Νότιο – Ανατολικό τμήμα του Ν. Ροδόπης και αποτελεί ένας τόπο με μοναδικό ιστορικό, γεωλογικό, και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Βρίσκεται κτισμένη στους πρόποδες του όρους Ίσμαρος, σε υψόμετρο 700μ.
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από το δικό της ιδιαίτερο μικροκλίμα, που ευνοεί την ανάπτυξη χλωρίδας όμοια με περιοχές της κεντρικής και νότιας Ελλάδας. Η γνωστή μαρωνίτικη ελιά και το αμπέλι καλλιεργούνται στην Μαρώνεια από τα πανάρχαια χρόνια. Η Μαρώνεια υπήρξε πόλη μεγάλης σημασίας κατά την αρχαιότητα, καθώς έπαιζε καθοριστικό ρόλο για το εμπόριο από το Αιγαίο προς τη θρακική γη. Η ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων νομισμάτων από τις αρχές του 5ου αι. μ.Χ., καθώς και η συμμετοχή στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία και η αυξανόμενη εισφορά της αναδεικνύουν την εξελισσόμενη οικονομική και πολιτική της δύναμη. Ο σημερινός οικισμός βρίσκεται σε πλαγιά του Ισμάρου και μεταφέρθηκε εκεί το 17ο αιώνα λόγω των πειρατικών επιδρομών.

Σύναξη

Η Σύναξη είναι ένας παραθαλάσσιος αρχαιολογικός χώρος 10 χιλιόμετρα ανατολικά της Μαρώνειας στους πρόποδες του Αγίου Γεωργίου στο Θρακικό πέλαγος. Στο συγκεκριμένο χώρο υπάρχουν τα ερείπια παλαιοχριστιανικής-ιουστινιάνειας τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας, τα ερείπια ενός μοναστηριακού συγκροτήματος του 9ου αιώνα μ.Χ., καθώς και ένα παρεκκλήσι με ψηφιδωτό δάπεδο. Δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο βρίσκεται η παραλία με την ομώνυμη ονομασία. Στην αρχαιότητα στη θέση αυτή υπήρχε ηρώο του βασιλιά Μάρωνα και ξενώνας για τους προσκυνητές που επισκεπτόντουσαν το Ιερό των Μεγάλων Θεών, στην Παλαιόπολη της Σαμοθράκης. Ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων γράφει ότι το ηρώων του βασιλιά Μάρωνα υπήρχε στην περιοχή όπου βρισκόταν η πρωτεύουσα των Κικόνων, συγκεκριμένα η Ισμάρα. Αργότερα στην τοποθεσία χτίστηκε παλαιοχριστιανική εκκλησία, και έπειτα ένα χριστιανικό μοναστήρι. Τα τείχη της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας χρησιμοποιήθηκαν ως περίβολος της μονής και γι’ αυτό τον λόγο διασώζονται μέχρι και σήμερα.

Οδύσσειο ρείθρο

H αρχαία Ισμάρα, λίγο παραέξω από την Μαρώνεια, είναι το πρώτο λιμάνι που δένουν τα καράβια του Οδυσσέα μετά την λήξη του Τρωικού πολέμου κατά την διάρκεια του ταξιδιού με προορισμό την Ιθάκη. Αποφάσισε να καταστρέψει την πόλη, τιμωρώντας έτσι τους κατοίκους της για την συμμαχία τους με τους Τρώες. Το σημείο που αποβιβάστηκε ο Οδυσσέας για να κατακτήσει την γη των Κικόνων, μια μικρή ρεματιά που συνδέει την πόλη με την θάλασσα, ονομάστηκε «Οδύσσειο Ρείθρο» (ρείθρο = ρέμα). Ο Μάρωνας -ιερέας του Απόλλωνα – γλίτωσε από τον Οδυσσέα, που του χάρισε την ζωή, σεβόμενος τους θεούς. Έλαβε δώρα και κρασί (12 αμφορείς), με το οποίο μέθυσε και ξεγέλασε τον Κύκλωπα Πολύφημο. Το συγκεκριμένο σημείο, παραμένει ατόφιο και ανέγγιχτο εδώ και εκατοντάδες χρόνια και αποτελεί αυθεντική κληρονομιά της Θρακικής γης.

Ακρόπολη Πετρωτών

Η ακρόπολη των Πετρωτών βρίσκεται στο βραχώδες ύψωμα Αγίου Γεωργίου πάνω από το χωριό Πετρωτά. Ο νεόκτιστος ναός του Αγίου Γεωργίου Πετρωτών βρίσκεται στην κορυφή του βράχου σε υψόμετρο 280 μ. Η παράδοση αναφέρει ότι στη μνήμη του Αγίου γίνονταν γιορτές όπου κάθε χρόνο πήγαινε από μόνο του ένα ελάφι για να θυσιαστεί. Το σημαντικότερο σημείο της ακρόπολης είναι τα δύο λαξευμένα στο βράχο καθίσματα (θρόνοι) δίπλα σε ένα παραλληλόγραμμου σχήματος θυσιαστήριο με οπή εκροής στη βάση του, καθώς και διαμπερή οπή λαξευμένη στο βραχώδες πλαίσιο του θυσιαστηρίου. Τα δύο καθίσματα (θρόνοι), το ένα ευρύχωρο και το δεύτερο στενότερο, ήταν αφιερωμένα το πρώτο στην Μεγάλη Μητέρα Θεά , Κυβέλη ή Δήμητρα και το δεύτερο στον πάρεδρο της Μεγάλης Μητέρας που δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Διόνυσο
Ο βράχος είναι απροσπέλαστος, εκτός από τη βόρεια πλευρά του όπου υπάρχουν υπολείμματα βυζαντινού τείχους και δύο κυκλικοί πύργοι. Στην ουσία πρόκειται για μια αυτοσχέδια οχύρωση, με δύο κυκλικούς πύργους στα άκρα της, και μια πύλη ανάμεσά τους που κλείνει τη μοναδική πρόσβαση στον βράχο. Η κατασκευή της πιθανολογείται στο τελός του 6ου αιώνα και αποτελούσε μια λύση οχύρωσης για τους κατοίκους της περιοχής
Σήμερα σώζονται σε χαμηλό ύψος διάφορα τμήματα του τείχους. Ο ένας από τους δύο πύργους σώζεται σχεδόν στο αρχικό του ύψος.

Μαρμαρίτσα

Η παραλία της Μαρμαρίτσας (είναι μέρος του ρήγματος Μαρώνειας-Μάκρης – αρχαίο λατομείο εξόρυξης μαρμάρων). Βρίσκεται νότιο-ανατολικά του σύγχρονου οικισμού της Μαρώνειας, κοντά στο Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας.
Το τμήμα του ρήγματος στην περιοχή της Μαρμαρίτσας χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακές ρηξιγενείς επιφάνειες κατά μήκος της ακτογραμμής. Στα μάρμαρα της Μαρμαρίτσας παρατηρούνται εντυπωσιακές εμφανίσεις, η γένεση των οποίων οφείλεται, κατά πάσα πιθανότητα, σε υδροθερμικές διαδικασίες. Εμφανείς είναι σε διάφορα σημεία οι εγκοπές, όπου οι λατόμοι τοποθετούσαν τις ξύλινες σφήνες, για να αποσπάσουν τους όγκους του μαρμάρου. Το σιδηρομετάλλευμα υπέστη εκμετάλλευση τόσο κατά την αρχαιότητα όσο και σε νεότερους χρόνους.

Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας

Το αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας εντοπίζεται νότια του χωριού, στην τοποθεσία «Καμπάνα». Το θέατρο βρίσκεται μέσα στον οχυρωματικό περίβολο της αρχαίας Μαρώνειας. Η επιλογή της συγκεκριμένης θέσης για την κατασκευή του θεάτρου πιθανότατα έγινε λόγω της ακουστικής του σημείου, καθώς και της θέας στο Θρακικό πέλαγος. Η οικοδόμησή του γίνεται στην ελληνιστική περίοδο, με εκτεταμένη, όμως, χρήση και στη ρωμαϊκή. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η ορχήστρα είχε μετατραπεί σε αρένα με αποτέλεσμα να έχουν γίνει αρκετές μετατροπές στο κατώτερο τμήμα του κοίλου. Το κοίλο του θεάτρου χωρίζεται από οχτώ ακτινωτές κλίμακες σε εννιά κερκίδες, χωρίς να έχει εντοπιστεί διάζωμα. Με βάση τον αριθμό των εδωλίων που βρέθηκαν, η χωρητικότητά του ανέρχεται σε 2500-3000 θεατές. Το θέατρο επίσης, διέθετε ημικυκλικό αποχετευτικό αγωγό που συγκέντρωνε τα νερά από το κοίλο και την ορχήστρα και τα διοχέτευε στον κεντρικό αποχετευτικό αγωγό.